پشتو- عبدالباری جھانی کا ایک خوبصورت کلام

نزرانہ نے 'علاقائی زبانیں' کی ذیل میں اس موضوع کا آغاز کیا، ‏29 مارچ 2014

  1. نزرانہ

    نزرانہ رکن

    مراسلے:
    147
    یہ کلام ایک ماں بیٹے کے بیچ ہوئی ہے جو پشتو کلام ہے اسکا انگلش ٹرانسلیشن بھی ساتھ ہے۔ امید ہے آپ لوگوں کو پسند آئے گئی


    English translation of a Pashto poem: Dialogue between a suicide bomber and his mother


    د عبدالباري جهاني يو ښايسته شعر
    زوى :
    دا کنډواله نړۍ پریږدم درڅخه
    موري رخصت راکوه ځم درڅخه
    شپه مي تر حورو رسوم درڅخه
    مورې رخصت راکوه ځم درڅخه
    ځان تر قیامته بيلوم درڅخه
    مورې رخصت راکوه ځم درڅخه
    پرون ملا صاحب کیسې کولې
    پرله پسې یې مسلې کولې
    څه یې د حورو افسانې ویلې
    څه یی د میو د پیالې کولې
    ویل پلټني دي د ښکلو حورو
    تر شیدو سپینو نازولو حورو
    تر بلوړ سپیني وي تر ګل نازکي
    مثال یی نسته د ښاغلو حورو
    هر جنتي ته ور رسیږي حوري
    په شهیدانو به نازیږي حوري
    له میو مستي به زنګیږي حوري
    لکه کوتري به نڅیږی حوري
    هغه نړۍ له نعمتو ډکه ده
    هم له عسلو هم شیدو ډکه ده
    ما په سینه پوري مرګی تړلی
    په قواله مي دی جنت ګټلی
    مور :
    زویه دا کونډه مور دي چاته پریږدې
    هغه رنځوره خور دي چاته پریږدې
    هغه ماشوم ورور به دي مري له لوږي
    دا نړېدلی کور دي چاته پریږدې
    ستا مولوي ساده زلمیان غولوي
    څوک په جنت څوک په ایمان غولوي
    چی تا جنت ته وړي پخپله نه ځي
    موږ غولوي او که خپل ځان غولوي
    ستا امیران دي خپل عیشونه کوي
    د کافرانو عادتونه کوي
    که یی زامن دي او که ځواني لوڼي
    ټول په بهر کی تعلیمونه کوي
    زویه د بل د پاره ځان مه وژنه
    په خپل جومات کی مسلمان مه وژنه
    زړه مورکۍ دي په هجران مه وژنه
    راته له لوږي ماشومان مه وژنه
    ستا امیران زموږ کورونه سوځي
    کلي، بانډې سوځي ښارونه سوځي
    بزګران وژني شنه فصلونه سوځي
    مسلمان وژني جوماتونه سوځي
    وایی پیسې له پاکستانه راوړي
    پخه ډوډۍ له بل دیګدانه راوړي
    که یی راکټ دی که توپک ورسره
    څه له اورس څه له ایرانه راوړي
    که ته د بل په توره جنګ کړې زویه
    که خپل تربور مړ په خدنګ کړې زویه
    ما مي شیدې درته بخښلي نه دي
    که لاس د چا په وینو رنګ کړې زویه
    ما مي شیدې درته بخښلي نه دي
    په شوګیرو مي یې لوی کړی مه ځه
    زویه د خدای روی مي دروړی مه ځه
    ما په پلو قسم درکړی مه ځه
    زویه د خدای روی مي دروړی مه ځه


    انگلش ٹرانسلیشن

    A beautiful poem by respected Abdul Bari Jahani

    Son:
    I abandon this ruined world, I am leaving
    Give me your goodbyes mother, I am leaving
    I have got to reach the houris by tonight, I am leaving
    Give me your goodbyes mother, I am leaving
    I am going to separate myself from you until the Judgement Day
    Give me your goodbyes mother, I am leaving
    Respected maulvi was narrating stories yesterday
    He was explaining religious orders one after another
    For some time he drew fantasies of women in paradise
    He dwelt a little on goblets of wine as well
    He said there are bevies of beautiful houris
    Skins white as milk, protected pampered beauties
    Whiter than snowflakes, they are more tender than flowers
    There is no one like those majestic houris
    The ladies of heaven welcome everyone arriving in paradise
    But they take special pride in the martyrs
    Intoxicated with wine are those beautiful women
    Dance like pigeons do those houris
    That world is full of blessings
    It is full of honey and also full of milk
    I have tied death to my chest
    I have earned certification to go to heaven

    Mother:
    Son, who are you leaving your widowed mother to?
    Who are you leaving your ailing sister to?
    Your young brother will be starving to death
    Who are you leaving this fallen house to?
    Your maulvi deceives simple young men
    Deceives some with faith, some with paradise
    He takes you to heaven but does not go himself
    Wonder if he is misleading us or himself
    Your emirs are living in luxuries
    They act the same as the infidels
    Whether his sons or his blooming daughters
    All are getting education in foreign lands
    Son, kill yourself not for another
    Kill not a Muslim in your own masjid
    Do not kill your ageing mother with loneliness
    Do not kill the children, let me watch them grow
    Your emirs burn our homes
    They burn hamlets, villages and cities
    They kill farmers and burn their crops
    They kill Muslims, they burn their masjids
    It is said they bring the money from Pakistan
    They obtain food from other people’s hearths
    Whether it is the rockets or the guns they hold
    Some come from Russia, some from Iran
    Son, if you fight with another’s sword
    Son, if you kill your cousin with a white poplar arrow
    I refuse you the blessings of my granted milk
    Son, if you color your hands with someone’s blood
    I refuse you the blessings of my granted milk
    I spent wakeful nights raising you, do not go!
    Son, swear to me by God that you will not go
    Swear by this shawl of mine that you will not go
    Son, swear to me by God that you will not go

اس صفحے کی تشہیر